Wiele możliwych dróg, zawsze jedna decyzja

Kiedy mówimy o życiu, zapominamy często o sprawie według mnie najbardziej istotnej, a mianowicie o tym, że życie nasze to przede wszystkim świadomość tego, co dla nas jest możliwe. Gdybyśmy zawsze mieli przed sobą tylko jedną możliwość, to nie byłoby sensu tak jej nazywać. Byłaby to raczej czysta konieczność. Podstawowy warunek istnienia tego zdumiewającego zjawiska, które zwie się naszym życiem, polega na tym, iż zawsze napotyka przed sobą różne drogi, a że jest ich wiele, nabierają one cech możliwości, spośród których zdecydować się musimy na jedną. Powiedzieć, że żyjemy, to tyle, co powiedzieć, że należymy do środowiska określonych możliwości. Ten okalający nas obszar nazywamy zazwyczaj „okolicznościami”. Życie to przebywanie w pewnych „okolicznościach”, czyli w świecie. Takie jest bowiem pierwotne znaczenie pojęcia „świat”. Świat jest zbiorem stojących przed nami możliwości życiowych. Nie jest więc jakimś elementem obcym, stojącym poza naszym życiem, lecz stanowi jego autentyczną ramę. Przedstawia sobą to, czym możemy być, czyli to, co jest naszą możliwością życiową. Ta ostatnia musi się skonkretyzować, aby się urzeczywistnić, albo, innymi słowy, udaje nam się być jedynie drobną cząstką tego, czym moglibyśmy być. Dlatego też świat wydaje się nam tak ogromny, a my w nim tacy malutcy. Świat lub nasze możliwe życie zawsze przerasta nasze przeznaczenie lub nasze życie faktyczne. […]

– José Ortega y Gasset, Bunt Mas (1929), Przekład: Piotr Niklewicz

Tweet about this on Twitter0Share on Facebook0Share on Google+0Email this to someone
  • Dominik Dano

    cytat za cytat 🙂
    „Człowiek jest częścią Całości, którą
    nazywamy „Wszechświatem”; częścią ograniczoną w czasie i przestrzeni. Na
    skutek pewnego rodzaju złudzenia optycznego, któremu ulega świadomość,
    doświadcza on siebie, swoje myśli i uczucia jako coś oddzielnego od
    reszty.
    To złudzenie jest dla nas rodzajem więzienia ograniczającym do osobistych pragnień i uczuć wobec kilku bliskich osób.
    Naszym
    zadaniem musi być uwolnienie się z tego więzienia, poszerzając koło
    współczucia tak, by objąć nim wszystkie żywe istoty i całą naturę w jej
    pięknie”

    /Albert Eistein/

    • nowy_me

      Dzięki 🙂